கனவுக்கன்னி
The Dream-Maiden
Subbu ·
வண்ணமயில் கூட்டம் வந்து விளையாடும்இன்பமழைச் சாரல் கன்னியவள் கூந்தல்கம்பன் கண்ணதாசன் கண்டு கவிபாடும்தங்கரதச் சோலை அள்ளியவள் மேனி
மாண்புதமிழ் சொற்கள் நின்று இசைபாடும்தென்மதுரைச் சங்கம் செல்வியவள் பேச்சுநீலநிறச் சாலையில் மெல்ல நடை போடும்வெள்ளிநிலாச் சாந்து பொன்னியவள் விழிகள்
தேன் பொங்கும் அழகை தேவையின் நிழலைநான் செய்த பாவம் கண்டு கொண்டேன்ஊன் நின்ற உயிர் மான் பக்கம் திரும்பநான் என்ற சொல்லை மறந்து நின்றேன்
நீர் மறைத்த குமிழி மேல் வந்ததென்னஅவளும் அதுபோல மறைந்து விட்டால்கண் திறந்த இமைகள் கவலை கொண்டதென்னகனவோடு அவளும் கலைந்து விட்டாள்!
Where flocks of bright peacocks come to play,a drizzle of sweet rain — the maiden’s hair;what Kamban and Kannadasan would see and set to verse,a grove of golden chariots — her form.
Where noble Tamil words stand and sing,the Sangam of southern Madurai — her speech;stepping slowly down a road of blue,a sandal-paste of the silver moon — her eyes.
Beauty brimming like honey, the shadow of all I longed for —I saw it, for some sin I had done;the life held in this flesh turned toward the deer,and I stood there, forgetting the word “I”.
Why did the bubble the water hid rise to the top?She too vanished, just like that.Why did my eyelids, opening, fill with sorrow?She dissolved, along with the dream!